زمان بازی ام با تو.هرگز پرسش نکردم چرا؟ هیچ شرم و وحشتی را نمی شناختم و زندگی من پر از هیاهوی کودکی ام بود.

یادت هست مرا مانند دوستی از چمنزاری به چمنزاری بردی وبر سبزه ام نشاندی.

در آن لحظه ها هرگز نمی خواستم مفهوم ترانه هایت را بدانم.تنها آوایم نوای آنها را بر می گرفت و قلبم در زیرو بم آنها می رقصید

هر آنچه در زندگیمان نا خوشایند و نا هماهنگ بود در همدلی شیرینی ذوب شد ..میدانم خوب یادت هست.

انگاه که فرمان رفتن کردی قلبم از غرورشکست و به صورتت نگاه کردم اشک را در پشت چشمانم نهان کردم تا چشمانم را شاد مان به خاطر بسپاری

بعد از ان به صورت یک آوازه خوان با لبه ی بال گشوده ی آوازم به دست بوست می ایم و هرگز نمی پندارم به تو رسم.

من قدر گوشهای شنوایت را میدانم و مست از سرور تو را ای دوست صدا می زنم.

تپش قلب گنجشک ها را فراموش نکن. 

پروردگار من "بگذار زمبن و آب و هوا و میوه های کشور من شیرین باشند.

پروردگار من" بگذار خانه ها بازارها جنگل ها ودشت های کشور من سر شار باشند

پروردگار من "بگذار وعده هاو امید ها و اعمال و سخنان کشور من راستین باشند.

پروردگار من " بگذار زندگی ها و قلب های پسران و دختران کشور من یکی باشند

نیمه شب زاهد اعلام کرد: وقت ان رسیده که خانه را رها کنم و به جستجوی خداوند بروم.

خداوند زمزمه کرد(من) .اما گوشهای مرد از شنیدن باز ایستاده بود

همسرش با نوزادی خفته بر سینه اش ارمیده بودند .

مرد گفت:در این زمان طولانی با شما خود را فریفته ام

صدا دوباره امد انها خدا هستند. اما باز مرد نشنید.

خداوند فرمان داد بایست خانه ات را ترک مکن اما باز او نشنید